Monthly Archives: Նոյեմբեր 2019
Բնության պետական թանգարանում
Այսօր մենք գնացինք Բնության պետական թանգարան։Ես այնտեղ տեսա Morpho didius թիթեռին։ Այն գեղեցիկ ու գունավոր թիթեռ է, բայց կարելի է ասել արծաթագունին նման է։Կայն մեծ սովորական տարեղ և եգիպտական տարեղ։ Տեսանք քարեր օպսիդյան,թանկարժեք քարեր․․․ ։Իմացանք թունավոր ու սովորական օձերի տաբերությունները։ Թունավորի աչքերը սուր է իսկ սովորականի աչքերը կլոր։ Թունավորի գլուխը եռանկյուն է իսկ սովորականի գլուխը օվալ։ Թունավորի մաշկի թեփուկները մանր են իսկ սովորականի մարմնի թեփուկները խոշոր են։Տեսանք վայրի սանիտարների։
Նրանք ուտում էին հիվանդ կենդանիների նաև իրաենց ձագերին։ Մենք իմացանք, որ որթանկարմիրից կաելի է կարմիր գույն ստանալ։ Այդ կարմիր գույնը օգտագործել են և թելերի մեջ և թխվացքնրի մեջ :



At Bristol Sports Club
Tanya is from a sports family. Her mother and father like to play big tennis. Her brother is a good swimmer. She wants to join the Bristol Sports Club.
-Hello, Mr. Brown.
-Hello.
-I am a sports fan. I want to join your sports club.
-Fine. What games do you play Tanya?
-I can play basketball and I can play volleyball, too.
-Can you play football?
-No, I can’t. This is a game for boys.
-Not only for boys. I have got a good football team for girls in our club. What games do you want to play?
-I want to play table tennis. Can I play it at your club?
– Of course, you can.
-Thank you. Goodbye, Mr. Brown.
Աստեղ հինգը մուկ կա։ There is a mouse here. There are five mice here.
Երեխաները գնում են դպրոց։ The children go to school. A child goes to school.
Ես ունեմ ատամներ։ I have a tooth. I have teeth.
Սեղանի վրա կա տասը հատ գիրք։ There are ten books on the table. There is a book on the table.
15- fifteen, fifty
26- twenty, twenty-six
60- sixteen, sixty
71- seventeen, seventy-one
My favourite game
My favourite game is figurestating . I can skayt, but i cant play footbol.
Գորգի տակ
Մի աղջիկ բարձրացրեց գորգի ծայրը և հատնվեց հրաշքի աշխարհում։ Նա տեսավ վագրի։ Վագրը գունավոր էր և նույնիսկ Հայաստանից աֆրիա հոտ կարող է առնել;
— Դու ո՞վ ես- հարձրեց աղջիկը։
—Ես երևակայական վագրն եմ։ Անունս Գունավորիկ-Մոնավորիկ է ։
—Հետաքրքիր անուն է- մտածեց աղջիկը։Իսկ ես Անին եմ։
—Ուրախ եմ ծանոթությոան համար։
Նրանք երկուսով շարունակեցին իրենց ճանապարհը, բայց նրանք չեին սպասում մի վարունգից կոշիկի, որը քայլում էր։
— Օ՜ հետաքրքիր կոշիկ է է-ասաց աղջիկը;
—Շնորհակալ եմ- ասաց կոշիկը։
Նրանք երեքով շարունակեցին իրենց ճանապարհը իսկ աղջիկը այնքան զամանալի բաներ տեսավ։
Նրանք հանդիպում են ջրից ու կրաից ագռավի։ Այն ինում է վայրի, բայց կտուցով չէր վեձնում ու փախնում։
— Կռռ,կռռ,կուկարիկու,միաու,հաֆ,հաֆ- ասաց ագռաը
— Նա լավ է -ասաց աղջիկը
— Լավ, իրականում ես խուսում եմ, բայց տաբեր կենդանիներ ձայն կարող եմ հանել։
Գունավորիկ- Մոնավորիկը որոշեց արդեն ուշ է։Աղջիկը գնաց սովորական աշխարհ և սկսեց նկարել նրանց և երբեկ չմոռացավ այդ օրը։



Հ․Թումանյան
Շախմատ բառը
- —Օգնեցե՜ք, օգնեցե՜ք – ասաց Շախմատը։
- —Ինչ է պատահել։
- —Միթե չեք տեսնում։ Տողադարձն ընկել է հետևիցս թե, որ հասավ կորածեմ։
- —Դու էլ բան ասացիր, կորած եմ։
Բայց փորձանքը կատարվեց, տողադարձը հասավ Շախմատին և սկսկեց վանկատել։
Լավ է, որ իրենց կոխքով անցավ մի ռուսական մեքնա և շեղեց տողադաձի ուշադրությունը։ Ինչ օրը ընկավ մեր շախմատը փախավ մտավ տունը։ Միայն նա արդեն ոչ թե շախմատ էր այլ շախ։ Շախը լաց էր լինում ; Նա չգիտեր թե ինչ պետք է աներ;Նա գնաց ռետինի մոտ։
— Դու կարող ե՞ս ինձ օգնել։ Ուզում եմ լուսանցքը ջնջեմ։
—Լավ։ Ռետինը գնաց ու ջնջեց լուսանցքը իսկ շախը դարձավ շախմատ։
ՏԻԵԶԵՐՔ ՆԱԽԱԳԻԾ
Դդմով խյուս
Ճամփորդություն դեպի Ջրվեժ անտառապարկ
Ուրբաթ օրը մենք գնացել էինք <<Ջրվեժ անտառապարկ>>։ Սկզբում մենք նախաճաշեցինք բնության գրկում, հետո արտասանեցինք աշնան մասին բանաստեղծություններ, այնուհետև սկսվեց մեր անմոռանալի զբոսանքը անտառապարկում։ Աշնանային բնությունը մեզ հիացրեց իր գեղեցկությամբ։ Շուրջդ տարբեր ծառեր էին դեղին, կարմիր, կանաչ, ծիրանագույն տերևներով։ Ընկեր Հասմիկը մեզ պատմեց անտառապարկի մասին և թե, որքան կարևոր է պահպանել բնությունը և հոգ տանել շրջակա միջավայրի մասին։ Անտառապարկում ես լուսանկարեցի հիասքանչ լճակը, ծառեր, տերևներ, արհետներ և նույնիսկ ընկերներիս։ Բոլորս շատ լուսանկարներով և հիշողություններով վերադարձանք Երևան։






