Լինում է, չի լինում, մի աղքատ մարդ է լինում ։ Նա շատ աշխատասեր է լինում, բայց ոչ մի հաջողություն չէր ունենում։ Մի օր էլ նա որոշեց գնալ Աստծու մոտ և իմանա,երբ պետք է հաջողությունների հասնի։
Ճանապարհ ընկնելով նա հանդիպում է մի գայլի։ Գայլին հետաքրքեց թե ուր է գնում աղքատը, աղքատնել թե Աստծու մոտ։ Գայլը խնդրում է Աստծուն փոխանցել, թե ինչքան պիտի սոված մնա, քանի որ նա է ստեղծել իրեն, թող մի ճար անի։ Աղքատը համաձայնվում է հարցնել և շարունակում ճանապարհը։
Ճանապարհին տեսնում է մի գեղեցիկ աղջկա։ Աղջակա հարցին էլ պատասխանեց, թե ուր է գնում, և աղջիկն էլ խնդրեց, իրա բախտի համար հարցնի Աստծուց, քանի որ ինքը ջահել, հարուստ և առողջ աղջիկ է և ուզում է բախտավոր լինել, աղքատ իրեն էլ է խոսք տալիս ,որ կհարցնի Աստծուն, և շարունակում է ճանապարհը։ Իսկ հետո տեսնում է չոր ծառի ։ Ծառը մյուսների պես հարցրեց այն ինչ աղջիկն ու սոված գայլն և իմանալով , որ աղքատը գնում է Աստծո մոտ, խնդրում է հարցնել, թե ինքը ինչու է չոր, եթե գտնվում է լճակի մոտ։ Աղքատը դրական պատասխան է տալիս ու շարունակում ճանապարհը։ Երկար փնտրելուց հետո մի բարձր ժայռին հենված՝ հանդիպում է ծերունու կերպարանքով Աստծուն։ Եվ աղքատը պատում է ,թե ինչու է եկել, ինչ է ուզում, ինչպես նաև չի մոռանում գայլի, աղջկա և ծառի մասին հարցնել։ Լսելով աղքատին՝ Աստված ասում է, որ գնա իր բախտը բացված է, մյուսներինը նույնպես։ Ուրախ-ուրախ աղքատը վերադառնում է հետ։ Վերադարձի ճանապարհին նա հանդիպում է ծառին և ասում, որ նրա արմատների տակ ոսկի կա, դա է իրեն չորացանում, իսկ ծառի այն առաջարկին, որ նա վերցի ոսկին ու իրեն էլ ազատի դրանից, աղքատը պատասխանում է, որ շտապում է իր բախտի ետևից, ժամանակ չունի։ Հետո հանդիպում է աղջկան, և ասում, որ Աստված իրեն խորհուրդ է տալիս մի կյանքի ընկեր գտնել և ապրել երջանիկ։ Աղջիկը ասում է, որ հենց աղքատն էլ կարող է լինել այդ ընկերը, բայց մերժում է աղքատը, քանի որ նա շտապում է իր բախտը գտնելու, վերջում հանդիպում է գայլին, նրան էլ ասում է, որ մի անխելք մարդու կհանդիպի և կուտի, կկշտանա, պատում է նաև նախորդների համար,թե ինչ ասաց Աստված, և ինքը ինչ պատասխանեց նրանց այդ առաջարկներին։ Այս լսելով գայլը համոզվում է ,որ անխելք մարդ հենց նա է և ուտում նրան։
Նարե Մաթևոսյանի բլոգ 