Ես երազում եմ այնպիսի երկիր,որը բաժանված է երկու մասի մեկը քիմյայի իսկ մյուսը նկարչություն։ Այնտեղ կարող ես այնպիսի նյութ պատրաստել , որ երբ դա խմես կթռչես օդում։Իսկ նկարչական քաղաքում կարողես մի մարդու պրոֆեսիանալ նկարես և այդ նկարը կդառնա կախարդակն նկարից դուս կգա նկարած մարդը և ում , որ նկարել են ունենում է նկարած, բայց շարժվող զուգ եղբայր կամ քույր։
Կար֊չկար, աշխարհում մի թույլ փիղ կար։ Անունն էլ՝ Դեյզի։ Ամեն օր, ճաշից հետո, եթե միայն անձրեւ չէր գալիս, նա հարմարվում էր վիթխարի կաղնու տակ, որ մի քիչ ննջի։
Ու երազում տեսնում էր, որ իբր պառկած է մի մեծ, շատ մեծ ու փափլիկ փետուրե անկողնում։
— Շատ կուզենայի իսկական փետուրե անկողին ունենալ,— մի անգամ ասաց նա ծիծեռնակներին, որոնք նստած էին կաղնու ճյուղերին։— Մի լավ կքնեի, հետո էլ վեր կկենայի ու կմեկնեի Ավստրալիա՝ տատիկիս մոտ։
— Դու շատ ծույլ ես, Դեյզի,— ասացին ծիծեռնակները։ —Ավելի լավ է՝ մի քիչ էլ քնիր։
— Իսկ եթե խլուրդը իմ այգում թունել փորեր մինչեւ Ավստրալիա՞… Ինչ լավ բան կլիներ,— շարունակեց երազել Դեյզին։
Եվ Էրնեստը (այդպես էր խլուրդի անունը) խնդրեց, որ թունել փորի։
— Ինչ հիմա՜րն ես, Դեյզի,— ասաց Էրնեստը (նա խելացի խլուրդ էր)։— Չէ՞ որ Ավստրալիան գտնվում է երկրագնդի հակառակ կողմում։ Մինչեւ այնտեղ փորելը անհնարին բան է։ Շատ հեռու է։ Ավելի լավ է՝ ցատկես։
— Ցատկե՞մ,— զարմացավ Դեյզին։
— Իհարկե,— ասաց Էրնեստը։— Եթե դու շատ բարձր ցատկես ու տասներկու ժամ շարունակ ցած չիջնես, այդ ընթացքում Երկիրը կես պտույտ կկատարի եւ Ավստրալիան ինքը կգա ճիշտ քո տակ։ Դու այդ պահին վայրէջք կկատարես ու կգնաս տատիկիդ հյուր։
— Չէ,— ասաց Դեյզին։— Ա Յ Դ Ք Ա Ն բարձր ցատկել չեմ կարողանա։ Եթե նույնիսկ մորեխը ինձ ցատկել սովորեցնի։
— Ուրեմն, կնճիթդ մտցրու գետնի մեջ ու փչիր,— ասաց Էրնեստը։— Գուցե այդ դեպքում հրթիռի պես կկարողանաս թռչել։
— Ուժեղ փչել չեմ կարողանում,— ասաց Դեյզին։— Այ, եթե իսկապես հրթիռ ունենայի… Հոպ՝ արդեն երկնքում ես, հոպ՝ նորից գետնի վրա, բայց արդեն Ավստրալիայում։ Այդ ձեւով գուցե կհամաձայնեի։
— Ի՜նչ ես ասում,— զարմացավ Էրնեստը։— Այդ ո՞վ փղին հրթիռ կնստեցնի։ Ավելի լավ է՝ ինքդ փորձիր թռչել հրթիռի պես։ Եվ գիտեմ, թե ինչպես պետք է սովորես ուժեղ փչել։ Դրա համար հարկավոր է մի տակառ թշշան հանքային ջուր խմել։ Եթե խմես, քո ներսում այնպիսի թըշ֊շշշ֊շոց կսկսվի, այնպիսի բըլդ֊բբբլդոց, այնպիսի սսսսվոց, ինչպես լինում է իսկական հրթիռի մեջ։
— Այդ մեկը կարող եմ,— ասաց Դեյզին։
Եվ նա մի տակառ թշշան հանքային ջուր խմեց։ Եվ տեղնուտեղը նրա ներսում այնպիսի թըշ֊շշշ֊շոց սկսվեց, այնպիսի բըլդ֊բբբլդոց, այնպիսի սսսսվոց, որ նա անմիջապես կնճիթը մտցրեց գետնի մեջ, ամուր բռնեց հովանոցն ու սուրաց դեպի երկինք, հասավ գրեթե լուսնին։ Հետո հովանոցը բացեց ու սկսեց փափուկ վայրէջքը։
Եվ մինչ նա ցած էր իջնում, Երկիրը շարունակում էր պտտվել, ուստի եւ Դեյզին վայրէջք կատարեց Ավստրալիայում։
Այստեղ նրան չտեսնված ջերմությամբ դիմավորեցին։
— Ինչ խելացի փիղ է,— ասում էին բոլորը։— Հիանալի միջոց է գտել տոմսակի դրամը խնայելու համար։ Դու արժանի ես պարգեւի։ Ի՞նչ կուզենայիր։
— Օհ, խնդրում եմ, եթե կարելի է, փետուրե անկողին,— ասաց Դեյզին։— Մի քիչ պառկեմ֊քնեմ, հետո միայն կգնամ տատիկին հյուր։
Ու, վերջապես, Դեյզին ստացավ իր երազած փետուրե անկողինը։
— Տեսեք,— ասաց նա ավստրալիացի ծիծեռնակներին։— Ես հիմա իսկական փետուրե անկողին ունեմ։
— Մեծ բան է,— ասացին ծիծեռնակները։— Մենք էլ ունենք։— Եվ գլուխները թաքցնելով իրենց փափլիկ փետուրների մեջ, քնեցին։
Աղբյուրը՝ Գրապահարան կայքից:
— Жила-была одна девочка, и звали ее Желтая Шапочка.
— Нет, Красная!
— Ах, да, Красная Шапочка.
Однажды мама позвала ее и говорит: “Зеленая Шапочка…”
— Да нет же красная!
— Ах, да, Красная. “Сходи, пожалуйста, к тете и отнеси ей эту картофельную шелуху…”
— Нет! “Пойди к бабушке и отнеси ей пирожок”.
— Ну ладно. Вошла девочка в лес, а навстречу ей жирафа.
— Ой. ты все перепутал! А навстречу ей волк, а никакая не жирафа
— Да. Так вот, волк и говорит: “Сколько будет шестью восемь?”
— Нет, нет! Он спросил у Красной Шапочки: “Куда ты идешь, Красная Шапочка?”
— Твоя правда. А Черная Шапочка отвечает…
— Она Красная Шапочка. Красная, Красная!
— Да. А она отвечает: “Я иду на рынок за томатным соусом”.
— Нет, совсем не так! “Я иду навестить больную бабушку, только вот заблудилась и не найду дороги”.
— Правильно. А лошадь и говорит…
— Какая лошадь? Там ведь был волк!
— Конечно, волк. Так вот, волк и говорит: “Сядь на семьдесят пятый трамвай и поезжай до площади Дуомо. Когда выйдешь на площади, поверни направо и попадешь прямехонько к лестнице в три ступеньки. Возле лестницы на земле лежит сольдо. Лестницу ты не трогай, а сольдо подними и купи жевательную резинку”.
— Дедушка, ты совсем не умеешь рассказывать сказки, все перепутал. Ты настоящий путаник. А жевательную резинку ты мне все-таки купи.
— Согласен. Вот тебе сольдо.
Мальчик убежал, а дедушка снова взялся за газету.
Чтение расказа«Что я люблю»
Перевод незнакомых слов
потешная -զվարճալի
красных кавалеристов -կարմիր հեծելազոր
гримасничать — ծամածռություն
копытца — սմբակ
строгать — ռանդել
бизонов — բիզոն
глухаря մայրահավ,ցախաքլոր
Вы узнали, что любит Дениска. А что любите вы?
кто-Папа,мама,бабушка,Петрушка,Царь-пушку.
что-шашки, шахматы,собака,телевизор,зеркало.
Վերիշագինա գիրք էջ 50
Brother Hare takes a box, puts seeds into it and goes to the tree with the box in his hands. The Bird sees Brother Hare and says; “Hello Brother Hare what do you want to do with the box?”
“Oh, I have got many seeds in the box. They are yellow, they are big, they are very, very nice.”
“And what do you want to do with the seeds”, says the Bird.
“I want to eat theses seeds, says Brother Hare.
“I want to eat the seeds”, too, says the Bird.
“If you want to eat the seeds then jump into this box”,-says Brother Hare.
The Bird is hungry, she wants to eat the seeds very much and she jumps into the box.
Brother Hare closes the box, takes the box with the Bird in it and rums to Aunt Mammy-Bammy.
Վարժ. 9 էջ պատասխանել հարցերին։
Անծանոթ բառեր
box-տուփ
put-դնել
take-վերցնել
Լրացրու նախադասությունները հետևյալ բառերով՝ box, have, tree, seeds
My brother has got a box.
We want to plant, seeds.
It is a big tree.
Նարե Մաթևոսյանի բլոգ 