1.Համեմատիր.

12/17 >12/31

21/36 > 21/52

11/82 < 11/79

44/98 = 44/98

2.Դասավորիր կոտորակները աճման կարգով.

3371 , 3349, 3376, 3351 , 33115 , 3338

33/115 — 33/76 — 33/71 — 33/51 — 33/49 — 33/38

3.Նշիր կոտորակների համեմատման վերաբերյալ ճիշտ պնդումը:

· Հավասար համարիչներով երկու կոտորակներից ավելի փոքր է այն կոտորակը, որի հայտարարն ավելի փոքր է:

· Հավասար համարիչներով երկու կոտորակներից ավելի մեծ է այն կոտորակը, որի հայտարարը ավելի փոքր է:

· Հավասար համարիչներով երկու կոտորակներից ավելի մեծ է այն կոտորակը, որի հայտարարը ավելի մեծ է:

4. A վայրից հակադիր ուղղություններով շարժվեցին երկու ավտոմեքենա: Որքա՞ն կլինի նրանց միջև եղած հեռավորությունը շարժվելուց 4 ժամ հետո, եթե առաջին ավտոմեքենան շարժվում էր 150 կմ/ժ արագությամբ, իսկ երկրորդը՝ 160 կմ/ժ:

4×150+4×160=600+640=1240

Պատ․՝1240կմ հեռ․

1.Պատկերներից յուրաքանչյուրի գունավորված մասերն ու չգունավորված մասերը ներկայացրու առանձին կոտորակների տեսքով.

2/4- 1/2 4/8- 2/4 4/6- 2/3

2.Գտիր նշված մասը.

95-ի 3/5 մասը=51

312-ի 3/4 մասը=234

200-ի 9/10 մասը=180

3.Արամը կարդացել է գրքի 120 էջը, որը կազմում է ամբողջ գրքի 4/7-րդ մասը:

Հաշվիր, թե քանի՞ էջ կա գրքում:

(120×7):4=210

4.Սոնան կարդացել է 126 էջանոց գրքի 5/6 մասը: Քանի՞ էջ է այդ գրքից կարդացել Սոնան:

(126:6)x5=105

Բարև ձեզ, ես Նարեն եմ։ Ամսի 9-ին մենք գնացինք Գյումրի։ Գնալու Ճանապարհը տեվեց հինգ ժամ հաշվի արնելով, որ մենք ընկել էինք խցանման մեջ։Քանի, որ ձնաձրալի էր, որոշեցինք խաղալ։Մեր խցանումը նման էր <<Հազարան Հավք>> հեքիաթին։ Երբ հասանք հյուրանոց, ես և Գոհարը մնացինք համար 303 սենյակում։ Ժամը 19։00 մենք ընթեցինք։ Ես այնքան էի հոգնել ճանապարհից, որ դեռ ժամը 20։15 էր, բայց ես ուզում էի քնել։Առավոտյան նախաճաշեցինք և գնացնք Մհեր Մկրչյանի տուն թանգարան։

Հարցեր և առաջադրանքներ՝

• Վերնագրիր հատվածները:

7-Օհանը իմացավ 8-Նարապան դարձավ

• Նկարիր Սասուն քաղաքը:

• Հատվածից դուրս գրիր կոշիկ բառի հոմանիշը և գրիր, թե ինչ բառերից է կազմված:

Ոտնաման-ոտք և աման

• Ինչո՞ւ քաղաքացիները չէին ուզում, որ Դավիթը նախրապան լինի:

Քանի որ, երբ հովիվ էր բոլորն էլ տեսել են թե ինչպիսի գազաններ էր բերում նա իրենց գառերի ու ուլերի տեղը կարճ ասած վտանգ էր բերում գլխներին։

Գյումրի (ի սկզբանե Կումայրի, հետագայում մինչև 1840 թվականը՝ Գյումրի^[2], 1840—1924 թվականներին՝ Ալեքսանդրապոլ, 1924—1990 թվականներին՝ Լենինական, 1990—1992^[3] թվականներին Կումայրի), բնակչության քանակով ու մշակութային նշանակությամբ Հայաստանի երկրորդ քաղաքն է, գտնվում է հյուսիսարևմտյան մասում՝ Շիրակի մարզում, Ախուրյան գետի ձախ ափին, Երևանից 126 կմ հեռավորության վրա։ Տարածքը՝ 3626 հեկտար։ 2015 թվականի դրությամբ ունեցել է 118,6 հազար բնակիչ^[1], ծովի մակարդակից բարձր է ավելի քան 1500 մետր։ Քաղաքի կարգավիճակ ունի 1837 թվականից։

Արևմտյան մասը բարձրադիր է՝ կազմված երկու սեղանաձև բարձունքներից։ Ռելիեֆը հարթավայրային է, քիչ մասնատված, ծածկված 300 — 350 մ հաստությամբ լճագետային ու հրաբխային նստվածքներով։ Կլիման ցամաքային է, համեմատաբար տաք ամառներով ու ցուրտ ձմեռներով։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը 7 °C է, հունվարինը՝ — 8 °C (նվազագույնը՝ — 35 °C), հուլիսինը՝ 20 °C (առավելագույնը՝ 34 °C)։ Տարեկան տեղումները 500 մմ են։ Գտնվում է 8-9 բալանոց սեյսմիկ գոտում։ Վերջին ուժեղ երկրաշարժը տեղի է ունեցել 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ին։ Նախորդ երկրաշարժը տեղի է ունեցել 1926 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։

Լինում է, չի լինում մի գիրք Հարրի Փոթեր է լինում։

Հիմա տեսեք, թե ես ինչ ձևերով այն կպատմեմ։

—Հե՜յ Վոլնդեմորդ, դու սպանել ես իմ ծնողներին,-ասաց մեր հերոս Փոթերը։

— Հա և ի՞նչ ես դրանով ուզում ասել,-պատասխանեց լորդ Վոլոնդեմորդը։

—Այ սա։

Expeliarmus հմայությունը գոռաց Հարրին, իսկ Avaka-kedavra մահացու անեծքը գոռաց Վոլնդեմորդը։

Իսկ ի՞նչ եղավ։ Եղավ դըշ-կըմդըշ-դըշ։

— Հե՜նց հիմա վերակենդանացրու նրանց։

— Ոչ։ Ես լորդ Վոլնդեմորդն եմ և ես չար եմ, ա-հա-հա-հա-հա։

Հարրին վերցրեց դանակը ու դա-դա-դա-դամ։

Վոլոնդեմորդը մա-հա-ցավ։Финалний левел пойдён и Гарри Поттер сново выграл пинг-понг.Կրկնակի անգամ հաղթանակ։ Հիմա գիտենք թե, որն է Վոլնդեմորդի թույլ տեղը․․․ Win party-ն։

Քըշեց գառները մեր հովիվ հըսկան,
Ելավ Սասունի սարերն աննըման.
«Է՜յ ջան, սարե՛ր,
Սասման սարե՜ր…»
Որ կանչեց նրա ձենից ահավոր
Դըղորդ-դըմբդըմբոցն ընկավ սար ու ձոր,
Վայրի գազաններ բըներից փախան,
Քարեքար ընկան, դատարկուն եղան։
Դավիթը ընկավ նըրանց ետևից,
Որին մի սարից, որին մի ձորից
Աղվես, նապաստակ, գել, եղնիկ բըռնեց,
Հավաքեց, բերավ, գառներին խառնեց,
Իրիկվան քըշեց ողջ Սասմա քաղաք։
Կաղկա՜նձ ու ոռնո՜ց, աղմո՜ւկ, աղաղա՜կ…
Քաղքըցիք հանկարծ մին էլ էն տեսան՝
Գալիս էն հըրես անհամար գազան.
«Վա՜յ, հարա՜յ, փախե՜ք… »
Մեծեր, երեխեք
Սըրտաճաք եղած,
Գործները թողած,
Որը տուն ընկավ, որը ժամ, խանութ,
Ու ամուր փակեց դուռն ու լուսամուտ։
Դավիթը եկավ, կանգնեց մեյդանում.
— Վա՜հ, էս մարդիկը ի՜նչ վաղ են քընում.
Հե՜յ ուլատեր, հե՛յ գառնատեր,
Ելե՛ք, շուտով բացեք դըռներ.
Ով մինն ուներ — տասն եմ բերել,
Ով տասն ուներ — քըսանն արել…
Շուտով ելե՛ք, եկե՜ք, տարե՜ք,
Ձեր գառն ու ուլ գոմերն արեք։
Տեսավ՝ չեն գալի, դուռ չեն բաց անում,
Ինքն էլ մեկնըվեց քաղքի մեյդանում,
Գըլուխը դըրավ մի քարի՝ մընաց,
Ու մուշ-մուշ քընեց մինչև լուսաբաց։
Լուսին իշխաններ ելան միասին,
Գընացին Ձենով Օհանին ասին.
— Տո՛ Ձենով Օհան, տո՛ մահի տարած,
Էս խենթը բերիր, արիր գառնարած,
Ոչ գառն է ջոկում, ոչ գելն ու աղվես,
Գազանով լըցրեց մեր քաղաքն էսպես,
Աստված կըսիրես՝ դի՛ր ուրիշ բանի,
Թե չէ էս խա՛լխին լեղաճաք կանի։