Daily Archives: 26 Փետրվարի, 2022

Մայրենի

Առնետ

Մի օր կորելուց հայտվում եմ մի հոգեվորականի տանը և սկսում եմ ընկերանալ նրա հետ։ Մի օր երբ գիշեր էր, նկատում եմ, որ վարագույրները այրվու են և տանը հրդեհ է սկսվելու, գնացի հոգևորականի այտը կծեցի և նա ցավից արթնացավ։Սկզբում զայրացավ ինձ վրա, բայց քիչ անց հասկացավ, որ տանը հրդեհ է սկսել։ Այսպես մենք ավելի մտերմացանք

Հոգևորական

Մի օր տանս չգիտեմ որտեղից առնետ է հայտնվում, սկզբում վախենում էի, բայց հետո հարմարվեցի նրան և ընկերացա։ Ահա մի գիշեր այտիս ցավի ու մռմռոցիծ վեր եմ կանում և տեսում առնետին, որն իմ այտը կծել էր։ Սկզբում շատ էի նրա վրա զայրացած, բայց հետո տեսնելով վառվող վարագույրները հասկացա, հրդե՜հ է։ Առնետ ընկերը ինձ փրկեց և ես նրա անչափ շնորհակալ եմ։

Մայրենի

Քաղցած աղվեսը կախ ընկած ողկույզներով խաղողի վազ տեսավ։ Նա ցանկացավ դունչը հասցնել խաղողին, բայց չկարողացավ։ Հեռանալիս ինքն իրեն ասաց․

<<Ոչինչ դեռ խակ է>>

Ուժ ու կարողություն չունենալու պատճառով հաջողության չեն հասնում, մեղքը դնում են պայմանների վրա։ Որոշ մարդիկ այդպիսին են։

Ուղտը շատ ծույլ էր, մարդու մոտ աշխատել չէր ուզում ու աշխատանքից խուսափելու համար ապրում էր Ոռնացող անապատում: Այնտեղ այս ահավոր ծույլը փուշ, ճյուղ, կաթնախոտ ու տատասկ էր ուտում: Ձին գնաց ու պատմեց մարդուն: Մի առավոտ ձին՝ թամբը մեջքին, սանձը բերանին, եկավ մոտն ու ասաց.

-Ուղտ, այ ուղտ, դուրս արի ու մեզ նման աշխատի՛ր:

Ուղտը պտասխանեց.

-Ո՜ւզ, ո՜ւզ:

Հետո շունն ու եզը հերթով եկան: Ուղտը նրանց էլ միայն <<ուզ>> ասաց:

Հենց այդ <<ուզն>> էլ նրան պատիժ դարձավ. դրանից մեջքին կուզ աճեց:

Ոչ, հնարավոր չէ, որովհետև դրանք իմաստով մոտ չեն իրար: