Շախմատ բառը
- —Օգնեցե՜ք, օգնեցե՜ք – ասաց Շախմատը։
- —Ինչ է պատահել։
- —Միթե չեք տեսնում։ Տողադարձն ընկել է հետևիցս թե, որ հասավ կորածեմ։
- —Դու էլ բան ասացիր, կորած եմ։
Բայց փորձանքը կատարվեց, տողադարձը հասավ Շախմատին և սկսկեց վանկատել։
Լավ է, որ իրենց կոխքով անցավ մի ռուսական մեքնա և շեղեց տողադաձի ուշադրությունը։ Ինչ օրը ընկավ մեր շախմատը փախավ մտավ տունը։ Միայն նա արդեն ոչ թե շախմատ էր այլ շախ։ Շախը լաց էր լինում ; Նա չգիտեր թե ինչ պետք է աներ;Նա գնաց ռետինի մոտ։
— Դու կարող ե՞ս ինձ օգնել։ Ուզում եմ լուսանցքը ջնջեմ։
—Լավ։ Ռետինը գնաց ու ջնջեց լուսանցքը իսկ շախը դարձավ շախմատ։
ՏԻԵԶԵՐՔ ՆԱԽԱԳԻԾ
Դդմով խյուս
Ճամփորդություն դեպի Ջրվեժ անտառապարկ
Ուրբաթ օրը մենք գնացել էինք <<Ջրվեժ անտառապարկ>>։ Սկզբում մենք նախաճաշեցինք բնության գրկում, հետո արտասանեցինք աշնան մասին բանաստեղծություններ, այնուհետև սկսվեց մեր անմոռանալի զբոսանքը անտառապարկում։ Աշնանային բնությունը մեզ հիացրեց իր գեղեցկությամբ։ Շուրջդ տարբեր ծառեր էին դեղին, կարմիր, կանաչ, ծիրանագույն տերևներով։ Ընկեր Հասմիկը մեզ պատմեց անտառապարկի մասին և թե, որքան կարևոր է պահպանել բնությունը և հոգ տանել շրջակա միջավայրի մասին։ Անտառապարկում ես լուսանկարեցի հիասքանչ լճակը, ծառեր, տերևներ, արհետներ և նույնիսկ ընկերներիս։ Բոլորս շատ լուսանկարներով և հիշողություններով վերադարձանք Երևան։
Моя школа
Я очень люблю свою школу.Каждое утро мы всей школой танцуем и поём.
Вакруг нашей школой растут разные деревья.После уроков мы любим
играть во дваре.В нашей школе есть кухня, где для нас готовят вкусные
пираги.
Ճպուռն ու մրջյունը
Թըռի-վռի մի ճպուռ,
Ողջ ամառը շուռումուռ
Երգեց, ճռաց,
Ճըռճըռաց:
Մին էլ ըհը, ձմեռը
Փռեց իրա թևերը,
Բացեց գորգը սպիտակ,
Դաշտերն առավ ձյունի տակ:
Անցան պայծառ օրերը,
Էլ ո՞րն ասեմ, էլ որը,
Երբ ամեն մի թփի տակ,
Թե սեղան կար, թե օթյակ:
Եկան օրեր ցրտաշունչ,
Ճպուռն ընկավ լուռումունջ.
Քաղցած փորին էլ ի՞նչ երգ,
Ցուրտը տարավ ոտ ու ձեռք:
Զընգր-զընգըր դողալով,
Ծանր-ծանր սողալով,
Նա մրջյունին ասում էր,
— Գլխիդ մատաղ, սանամեր,
Մի ճար արա, շունչ առնեմ,
Ցրտից, սովից չմեռնեմ.
Կերակըրիր տաքացրու,
Մինչև գարուն ապրեցրու:
— Ի՞նչ խաբար է, սանիկս,
Զարմանում եմ, ջանիկս.
Չաշխատեցի՞ր ամառը,
Ասա, ի՞նչ էր պատճառը:
— Էդպես բանի, սանամեր,
Էլ ժամանակ ո՞վ ուներ,
Էն խոտերում բուրավետ
Երգում էինք մերոնց հետ
— Ուրեմն` դո՞ւ:
— Այո, ես…
Ողջ ամառը դեն ու դես
Երգում էի մշտապես:
— Երգո՞ւմ էիր, շատ բարի
Այժմ էլ բռնի վեր-վերի,
Քամին ծափ տա` դու պարի







